ನಿಜ ಅ೦ದರೆ ನನಗೆ ಈ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆ ಅ೦ದರೆ ಅಲರ್ಜಿ. ಕಾರಣ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಒಬ್ಬನೂ ತನ್ನ ಆತ್ಮ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ೦ದು ನನಗನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.. ಗಾ೦ಧಿಯ ಆತ್ಮ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಹೆ೦ಡತಿಗೆ ಕಾಟ ಸುದ್ದಿ ಇಲ್ಲ,ಅದನ್ನು ಮಗ ಹೇಳಬೇಕಾಯ್ತು..ಯಾರಾದ್ರೂ ಅ೦ತ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆ ಬರೆದವರಿದ್ದರೆ ನಾನು ನೋಡಬೇಕು..[ ಗಾ೦ಧಿ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆ ಬರೆದಿದ್ರೋ ಇಲ್ಲ್ವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ]
ನಾನೂ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆ ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಯಾಕ೦ದ್ರೆ ಅದೂ ಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ನಾ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ, [ಅದರಿ೦ದ ಕಲಿತ ಪಾಠ] ತಪ್ಪಿಲ್ಲವಲ್ಲ.
ನಾನಾಗ ೮ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಸೊರಬ ಹತ್ತಿರದ ನಮ್ಮಮ್ಮನ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯ ನನ್ನ ಓರಗೆಯ ಮಕ್ಕಳೊ೦ದಿಗೆ ಆಡುವಾಗ ಅದೇ ತಾನೇ ನೋಡಿಬ೦ದ ಸಿನೆಮದ ಬಗ್ಗೆ ಒಬ್ಬ ಕಥೆ ಹೇಳಿದ. [ನನಗದರ ಹೆಸರು ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ರಾಜ್ಕುಮಾರ್,ನರಸಿ೦ಹರಾಜು, ಭೂತ ಕಾಣಿಸಿತು ಮಾತನಾಡಿಸಿತು ಅ೦ಬ ಹಾಡು ಇತ್ತು] ಕಥೆ ಕೇಳಿ ಸ್ಟನ್ ಅ೦ತಾರಲ್ಲಾ ಹಾ೦ಗಾಗಿಬಿಟ್ತೆ.
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮಗ ದುಡ್ಡಿದ್ದಿದ್ರೆ ನೋಡ್ಬಹುದಿತ್ತೋ ಏನೋ ಅ೦ದಾಗ ನನ್ನ ಹತ್ರೆ ೩ ರೂ ಇದೆ ಅ೦ದೆ. ಟಿಕೆಟಿಗೆ ೧ರೂ ಅ೦ತ ತಿಳಿದು ಖುಶಿ ಆತು. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನೆಡೆದೇಬಿಟ್ಟೆವು ೨ ಕಿ ಮೀ ದೂರ...[ ಇದರೊಳಗೆ ನಾನು ಸಿನೆಮ ನೋಡಿದ್ದು ಅ೦ದರೆ ನನ್ನ ಅಜ್ಜ[ಅಪ್ಪನ ಅಪ್ಪ]ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮೂಕಿ ಚಿತ್ರ ರಾಮಾಯಣ [ ತೋರಿಸಲು ಯಾವ್ದೋ ಇಲಾಖೆಯಿ೦ದ ಮನೆಗೇ ಬ೦ದಿತ್ತು.] ಆಮೇಲೆ ಒ೦ದೆರಡು ಮತ್ಯಾವುದೋ ಇಲಾಖೆಯವರು ಜೇನು ಸಾಕಾಣಿಕೆ,, ಒ೦ದೆರಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚಿತ್ರಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ, ಇದು ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿ ಚಿತ್ರಗಳಿರಬೇಕು. ಅ೦ತೂ ನೋಡಿದ್ದಾಗಿತ್ತು.
ಸೊರಬದಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ಟೂರಿ೦ಗ್ ಟಾಕೀಸ್. ಅದೂ ಟೆ೦ಟ್.. ಅಲ್ಲಿಯ ಮಸಾಲೆ ಮ೦ಡಕ್ಕಿ ಆಹಾ ವರ್ಲ್ಡ್ ಫ಼ೇಮಸ್..ಉಳಿದ ೧ ರೂ ಪೂರ್ತಿ ಮಸಾಲೆ ಮ೦ಡಕ್ಕಿ ತಿ೦ದದ್ದೇ ಆಯ್ತು. ಇರಲಿ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸದೇ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದ್ದಾಯ್ತು. [ವಿಲನ್ ನ ತಲೆಯನ್ನು ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಕಡಿದ೦ತೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಕಡೆಗೆ ಏನೋ ಮಾಡಿ ಕೊ೦ದ ಬಿಡಿ. ] ಆ ತಲೆ ಕಡಿವಾಗ ನಮ್ಮ ತಲೆಯೇಬಿದ್ದುಹೋಯ್ತೋ ಅನ್ನುವಸ್ಟು ತನ್ಮಯತೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಬ೦ದ ಅನುಭವ..
೧೦ ಗ೦ಟೆಒಳಗೆ ಅ೦ತೂ ಮನೆ ಹತ್ರೆ ಬ೦ದೆವು. ನಾನು ಸೀದಾ ಹೋಗಿ ಮಲಗಿಬಿಡುವ ಅ೦ದೆ ಆ ತಮ್ಮ ಹಸಿವಾಗ್ತು ಏನಾದ್ರೂ ತಿ೦ದು ಮಲಗುವಾ ನ೦ಗೆ ಹಸಿವು ತಡಿಯಲಾಗಲ್ಲ ಅ೦ದ. [ ಇನ್ನೊ೦ದು ಮುಖ್ಯ ವಿಶಯ ಅ೦ದ್ರೆ ಇದು ನಮ್ಮಮ್ಮ ಹಾಗೂ ಅವನಮ್ಮನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮನೆಯ ಒ೦ದು ಮದುವೆಗೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದು. ಹಾಗಾಗಿ ಏನಾದ್ರೂ ಸ್ವೀಟ್ ತಿನ್ನುವಾ ಅ೦ತ ಒಳಹೊಕ್ಕೆವು.. ಹಿರಿಯರು ಇನ್ನೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ನಾನ ಕಸಿನ್ ತ೦ದೆ. ನಮ್ಮ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ೦ತೇ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು ನನ್ನ ಕಪಾಳಕ್ಕೆ ಜೋರಾದ ಪೆಟ್ಟನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟರು. ಅವನಿಗೂ ಒ೦ದು ಪೆಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟ೦ತೆ ಮಾಡಿದರು. ನನಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡೆದ ಕಾರಣ, ಅವನು ನನಗಿ೦ತ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದು, ಅವನ್ನ ನಾ ಹಾಳುಮಾಡಿದೆ ಅ೦ತ ಬೈದು ಹೊಡೆದದ್ದು.. ನಾ ಕರ್ದುಕೊ೦ಡು ಹೋದದ್ದು ಎ೦ಬರ್ಥದಲ್ಲಿ..[ಅವನೂ ತಾನೇ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದು ಅ೦ತ ಬಾಯಿಬಿಡಲಿಲ್ಲ] ಅವನ ತ೦ದೆ ನೆಡೀರಿ ಇನ್ನು ಬಿದ್ಗಳಿ ಅ೦ತ ಕಳಿಸಿದಾಗ ಉಸ್ಸಪ್ಪಾ ಅ೦ತೂ ಬದುಕಿದೆವು ಅ೦ದುಕೊ೦ಡು ಊಟವೂ ತಿ೦ಡಿಯೂ ಇಲ್ಲದೇ ಜಮಖಾನೆ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದುಕೊ೦ಡೆವು.
ರಾತ್ರಿ ಏನು ಚರ್ಚೆಯಾಯ್ತೋ ಏನೋ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೬ ಗ೦ಟೆಗೆ ನನ್ನ ಕಸಿನನ್ನು ಅವರಪ್ಪ ಎಬ್ಬಿಸಿಕೊ೦ಡು ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು. ನಾನೆದ್ದು ತಿ೦ಡಿಗೆ ಬರುವಾಗ ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವ ಬ೦ದು ನನ್ನ ರಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದು ಹೊರಗಡೆ ಕರೆತ೦ದು ಯಾರ ಹತ್ತಿರವೋ ಒ೦ದು ಪೆನ್,ಪೇಪರ್ ತರಿಸಿ [ಹಿ೦ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಅವರು ಮಾತನಾಡುವ ಅಥವಾ ಬೈಯುವ ಮೊದಲೇ ಅತೀ ಬುದ್ಧಿವ೦ತರಾದ ಕಸಿನ್ ತ೦ದೆ ಕಪಾಳ ಮೋಕ್ಶ ಮಾಡಿ ತಕ್ಶಣ ಮಲಗಲು ಹೇಳಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮು೦ಚೆಯೇ ಹೋಗಿದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ತನ್ನ ಮಗ, ಈ ಸೋದರಮಾವನ ಕೈಗೆ ಸಿಗಬಾರದೆ೦ಬುದೇ ಉದ್ದೇಶವೂ ಆಗಿತ್ತೆ೦ದು ತಿಳಿಯಿತು] ಒ೦ದು ಮುಚ್ಚಳಿಕೆ ಪತ್ರದ೦ತೆ ಬರೆಸಿದರು. ನಾನು ಎಸ್ಟು ಅತ್ತು ಕರೆದರೂ ಹಠ ಮಾಡಿದರೂ ಬಲಾತ್ಕಾರದಿ೦ದ ಅದಸ್ಟೂ ಬರೆಸಿ ಹೆಬ್ಬೆಟು ಸಹಿ ಮಾಡಿಸಿದರು.[ಅವರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ (ಗೋತ್ರ)ಅ೦ತಲೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವುದಾದ್ರೆ ಅದೇ ಬೇರೆ ಒ೦ದು ಕಥೆಯಾಗುತ್ತೆ] ತಿ೦ಡಿಯೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಸುಮಾರು ಹುಡುಗರು ನನ್ನನ್ನೇ ಕೆಲವರು ಪಾಪದೃಶ್ಟಿಯಿ೦ದ ಕೆಲವರು ಖುಶಿಯಿ೦ದ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಇಸ್ಟೆಲ್ಲ ಆದರೂ ನನಗೆ ಪಾಪ ಪ್ರಜ್ನೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ ನನ್ನಿ೦ದ ಅ೦ತಹ ಮಾಡಬಾರದ ಅಪರಾಧವಾದರೂ ಏನು ಆಗಿದ್ದು ಅನ್ನುವ ಹಠವಿತ್ತು.,
ಆದರೆ ನಾನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ರಾತ್ರಿಯಿ೦ದ ಇಸ್ಟು ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೂ ಎಡೆಬಿಡದೇ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನಮ್ಮ ಈಗ ಹತ್ತಿರ ಬ೦ದು ನೀನು ಸಿನೆಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನನಗಾದರೂ ಹೇಳಿ ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು,ಅಥವಾ ನೀನೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೇನೇ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಅಣ್ಣ [ ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವ] ಹಠವಾದಿ ನೀನೂ ಹಠವಾದಿ,ನಾ ಯಾರಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ ಅ೦ದಾಗ ಛೆ ನಾ ಮಾಡಿದ್ದು ದೊಡ್ದ ತಪ್ಪು.... ಅವರು ಹೊಡೆದರೂ ಬೈದರೂ ಪತ್ರ ಬರೆಸಿದರೂ ನೋವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ .. ಆದರೆ ತನಗೊ೦ದು ಮಾತು ಹೇಳಿ ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಇ೦ದಿಗೂ ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ಮರೆಯದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿತ್ತು..
೧೧ ವರ್ಶ ನಾನು ಸೋದರಮಾವನ ಮನೆ ಕಡೆ ತಲೆಹಾಕಿ ಮಲಗಲಿಲ್ಲ ಅಮ್ಮ ಎಸ್ಟೇ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರೂ ... ಕಡೆಗೆ ಇನ್ನು ೧೨ ವರ್ಶ ಆದಮೇಲೆ ಅದೇನೋ ಸ೦ಬ೦ಧವೇ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತೆ ಅ೦ತ ಅಮ್ಮ ಹೆದರಿಸಿ [ಅಸ್ಟರಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಬದಲಾಗಿದ್ದೆ.] ತಾನೇ ಕರೆದುಕೊ೦ಡು ಹೋಗಿ ಮಾವನ ಕಾಲಿಗೆರಗಿಸಿದಳು..ಮಾವನೂ ಬದಲಾಗಿದ್ದ ಅ೦ತೂ ಮುಗೀತಾ ನಿನ್ನ ಕೋಪ, ನಾ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಆದ್ರೆ ನೀ ಏನ್ ಪರಶುರಾಮನಾ ? ಅ೦ದ ಹ ಹ ಹಾ ಬಿಡ ಮಾವ ಈಗ ಬ೦ದಾತಲಾ ಇನ್ನೇನು ಎ೦ದು ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದೆ..
ನಾನೂ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆ ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಯಾಕ೦ದ್ರೆ ಅದೂ ಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ನಾ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ, [ಅದರಿ೦ದ ಕಲಿತ ಪಾಠ] ತಪ್ಪಿಲ್ಲವಲ್ಲ.
ನಾನಾಗ ೮ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಸೊರಬ ಹತ್ತಿರದ ನಮ್ಮಮ್ಮನ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯ ನನ್ನ ಓರಗೆಯ ಮಕ್ಕಳೊ೦ದಿಗೆ ಆಡುವಾಗ ಅದೇ ತಾನೇ ನೋಡಿಬ೦ದ ಸಿನೆಮದ ಬಗ್ಗೆ ಒಬ್ಬ ಕಥೆ ಹೇಳಿದ. [ನನಗದರ ಹೆಸರು ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ರಾಜ್ಕುಮಾರ್,ನರಸಿ೦ಹರಾಜು, ಭೂತ ಕಾಣಿಸಿತು ಮಾತನಾಡಿಸಿತು ಅ೦ಬ ಹಾಡು ಇತ್ತು] ಕಥೆ ಕೇಳಿ ಸ್ಟನ್ ಅ೦ತಾರಲ್ಲಾ ಹಾ೦ಗಾಗಿಬಿಟ್ತೆ.
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮಗ ದುಡ್ಡಿದ್ದಿದ್ರೆ ನೋಡ್ಬಹುದಿತ್ತೋ ಏನೋ ಅ೦ದಾಗ ನನ್ನ ಹತ್ರೆ ೩ ರೂ ಇದೆ ಅ೦ದೆ. ಟಿಕೆಟಿಗೆ ೧ರೂ ಅ೦ತ ತಿಳಿದು ಖುಶಿ ಆತು. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನೆಡೆದೇಬಿಟ್ಟೆವು ೨ ಕಿ ಮೀ ದೂರ...[ ಇದರೊಳಗೆ ನಾನು ಸಿನೆಮ ನೋಡಿದ್ದು ಅ೦ದರೆ ನನ್ನ ಅಜ್ಜ[ಅಪ್ಪನ ಅಪ್ಪ]ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮೂಕಿ ಚಿತ್ರ ರಾಮಾಯಣ [ ತೋರಿಸಲು ಯಾವ್ದೋ ಇಲಾಖೆಯಿ೦ದ ಮನೆಗೇ ಬ೦ದಿತ್ತು.] ಆಮೇಲೆ ಒ೦ದೆರಡು ಮತ್ಯಾವುದೋ ಇಲಾಖೆಯವರು ಜೇನು ಸಾಕಾಣಿಕೆ,, ಒ೦ದೆರಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚಿತ್ರಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ, ಇದು ಡಾಕ್ಯುಮೆ೦ಟರಿ ಚಿತ್ರಗಳಿರಬೇಕು. ಅ೦ತೂ ನೋಡಿದ್ದಾಗಿತ್ತು.
ಸೊರಬದಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ಟೂರಿ೦ಗ್ ಟಾಕೀಸ್. ಅದೂ ಟೆ೦ಟ್.. ಅಲ್ಲಿಯ ಮಸಾಲೆ ಮ೦ಡಕ್ಕಿ ಆಹಾ ವರ್ಲ್ಡ್ ಫ಼ೇಮಸ್..ಉಳಿದ ೧ ರೂ ಪೂರ್ತಿ ಮಸಾಲೆ ಮ೦ಡಕ್ಕಿ ತಿ೦ದದ್ದೇ ಆಯ್ತು. ಇರಲಿ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸದೇ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದ್ದಾಯ್ತು. [ವಿಲನ್ ನ ತಲೆಯನ್ನು ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಕಡಿದ೦ತೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಕಡೆಗೆ ಏನೋ ಮಾಡಿ ಕೊ೦ದ ಬಿಡಿ. ] ಆ ತಲೆ ಕಡಿವಾಗ ನಮ್ಮ ತಲೆಯೇಬಿದ್ದುಹೋಯ್ತೋ ಅನ್ನುವಸ್ಟು ತನ್ಮಯತೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಬ೦ದ ಅನುಭವ..
೧೦ ಗ೦ಟೆಒಳಗೆ ಅ೦ತೂ ಮನೆ ಹತ್ರೆ ಬ೦ದೆವು. ನಾನು ಸೀದಾ ಹೋಗಿ ಮಲಗಿಬಿಡುವ ಅ೦ದೆ ಆ ತಮ್ಮ ಹಸಿವಾಗ್ತು ಏನಾದ್ರೂ ತಿ೦ದು ಮಲಗುವಾ ನ೦ಗೆ ಹಸಿವು ತಡಿಯಲಾಗಲ್ಲ ಅ೦ದ. [ ಇನ್ನೊ೦ದು ಮುಖ್ಯ ವಿಶಯ ಅ೦ದ್ರೆ ಇದು ನಮ್ಮಮ್ಮ ಹಾಗೂ ಅವನಮ್ಮನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮನೆಯ ಒ೦ದು ಮದುವೆಗೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದು. ಹಾಗಾಗಿ ಏನಾದ್ರೂ ಸ್ವೀಟ್ ತಿನ್ನುವಾ ಅ೦ತ ಒಳಹೊಕ್ಕೆವು.. ಹಿರಿಯರು ಇನ್ನೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ನಾನ ಕಸಿನ್ ತ೦ದೆ. ನಮ್ಮ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ೦ತೇ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು ನನ್ನ ಕಪಾಳಕ್ಕೆ ಜೋರಾದ ಪೆಟ್ಟನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟರು. ಅವನಿಗೂ ಒ೦ದು ಪೆಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟ೦ತೆ ಮಾಡಿದರು. ನನಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡೆದ ಕಾರಣ, ಅವನು ನನಗಿ೦ತ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದು, ಅವನ್ನ ನಾ ಹಾಳುಮಾಡಿದೆ ಅ೦ತ ಬೈದು ಹೊಡೆದದ್ದು.. ನಾ ಕರ್ದುಕೊ೦ಡು ಹೋದದ್ದು ಎ೦ಬರ್ಥದಲ್ಲಿ..[ಅವನೂ ತಾನೇ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದು ಅ೦ತ ಬಾಯಿಬಿಡಲಿಲ್ಲ] ಅವನ ತ೦ದೆ ನೆಡೀರಿ ಇನ್ನು ಬಿದ್ಗಳಿ ಅ೦ತ ಕಳಿಸಿದಾಗ ಉಸ್ಸಪ್ಪಾ ಅ೦ತೂ ಬದುಕಿದೆವು ಅ೦ದುಕೊ೦ಡು ಊಟವೂ ತಿ೦ಡಿಯೂ ಇಲ್ಲದೇ ಜಮಖಾನೆ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದುಕೊ೦ಡೆವು.
ರಾತ್ರಿ ಏನು ಚರ್ಚೆಯಾಯ್ತೋ ಏನೋ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೬ ಗ೦ಟೆಗೆ ನನ್ನ ಕಸಿನನ್ನು ಅವರಪ್ಪ ಎಬ್ಬಿಸಿಕೊ೦ಡು ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು. ನಾನೆದ್ದು ತಿ೦ಡಿಗೆ ಬರುವಾಗ ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವ ಬ೦ದು ನನ್ನ ರಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದು ಹೊರಗಡೆ ಕರೆತ೦ದು ಯಾರ ಹತ್ತಿರವೋ ಒ೦ದು ಪೆನ್,ಪೇಪರ್ ತರಿಸಿ [ಹಿ೦ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಅವರು ಮಾತನಾಡುವ ಅಥವಾ ಬೈಯುವ ಮೊದಲೇ ಅತೀ ಬುದ್ಧಿವ೦ತರಾದ ಕಸಿನ್ ತ೦ದೆ ಕಪಾಳ ಮೋಕ್ಶ ಮಾಡಿ ತಕ್ಶಣ ಮಲಗಲು ಹೇಳಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮು೦ಚೆಯೇ ಹೋಗಿದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ತನ್ನ ಮಗ, ಈ ಸೋದರಮಾವನ ಕೈಗೆ ಸಿಗಬಾರದೆ೦ಬುದೇ ಉದ್ದೇಶವೂ ಆಗಿತ್ತೆ೦ದು ತಿಳಿಯಿತು] ಒ೦ದು ಮುಚ್ಚಳಿಕೆ ಪತ್ರದ೦ತೆ ಬರೆಸಿದರು. ನಾನು ಎಸ್ಟು ಅತ್ತು ಕರೆದರೂ ಹಠ ಮಾಡಿದರೂ ಬಲಾತ್ಕಾರದಿ೦ದ ಅದಸ್ಟೂ ಬರೆಸಿ ಹೆಬ್ಬೆಟು ಸಹಿ ಮಾಡಿಸಿದರು.[ಅವರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ (ಗೋತ್ರ)ಅ೦ತಲೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವುದಾದ್ರೆ ಅದೇ ಬೇರೆ ಒ೦ದು ಕಥೆಯಾಗುತ್ತೆ] ತಿ೦ಡಿಯೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಸುಮಾರು ಹುಡುಗರು ನನ್ನನ್ನೇ ಕೆಲವರು ಪಾಪದೃಶ್ಟಿಯಿ೦ದ ಕೆಲವರು ಖುಶಿಯಿ೦ದ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಇಸ್ಟೆಲ್ಲ ಆದರೂ ನನಗೆ ಪಾಪ ಪ್ರಜ್ನೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ ನನ್ನಿ೦ದ ಅ೦ತಹ ಮಾಡಬಾರದ ಅಪರಾಧವಾದರೂ ಏನು ಆಗಿದ್ದು ಅನ್ನುವ ಹಠವಿತ್ತು.,
ಆದರೆ ನಾನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ರಾತ್ರಿಯಿ೦ದ ಇಸ್ಟು ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೂ ಎಡೆಬಿಡದೇ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನಮ್ಮ ಈಗ ಹತ್ತಿರ ಬ೦ದು ನೀನು ಸಿನೆಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನನಗಾದರೂ ಹೇಳಿ ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು,ಅಥವಾ ನೀನೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೇನೇ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಅಣ್ಣ [ ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವ] ಹಠವಾದಿ ನೀನೂ ಹಠವಾದಿ,ನಾ ಯಾರಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ ಅ೦ದಾಗ ಛೆ ನಾ ಮಾಡಿದ್ದು ದೊಡ್ದ ತಪ್ಪು.... ಅವರು ಹೊಡೆದರೂ ಬೈದರೂ ಪತ್ರ ಬರೆಸಿದರೂ ನೋವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ .. ಆದರೆ ತನಗೊ೦ದು ಮಾತು ಹೇಳಿ ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಇ೦ದಿಗೂ ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ಮರೆಯದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿತ್ತು..
೧೧ ವರ್ಶ ನಾನು ಸೋದರಮಾವನ ಮನೆ ಕಡೆ ತಲೆಹಾಕಿ ಮಲಗಲಿಲ್ಲ ಅಮ್ಮ ಎಸ್ಟೇ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರೂ ... ಕಡೆಗೆ ಇನ್ನು ೧೨ ವರ್ಶ ಆದಮೇಲೆ ಅದೇನೋ ಸ೦ಬ೦ಧವೇ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತೆ ಅ೦ತ ಅಮ್ಮ ಹೆದರಿಸಿ [ಅಸ್ಟರಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಬದಲಾಗಿದ್ದೆ.] ತಾನೇ ಕರೆದುಕೊ೦ಡು ಹೋಗಿ ಮಾವನ ಕಾಲಿಗೆರಗಿಸಿದಳು..ಮಾವನೂ ಬದಲಾಗಿದ್ದ ಅ೦ತೂ ಮುಗೀತಾ ನಿನ್ನ ಕೋಪ, ನಾ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಆದ್ರೆ ನೀ ಏನ್ ಪರಶುರಾಮನಾ ? ಅ೦ದ ಹ ಹ ಹಾ ಬಿಡ ಮಾವ ಈಗ ಬ೦ದಾತಲಾ ಇನ್ನೇನು ಎ೦ದು ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದೆ..
No comments:
Post a Comment